कमाउन दुबई गएका
भग्गीलाई बडका भलमन्साले सोधे-
त्यहाँ कस्तो छ बाबु ?
तिमीहरू त ठीक छौ नि ?

भग्गीले टाउको कन्याउँदै भन्यो-
बाजे, यहाँ त अचम्मै छ है
थाहा नै नपाउने गरी बम बर्सिन्छ

बम पनि कस्ता कस्ता
कोही जहाजजस्ता हुइँकिन्छन्
कोही त दिवालीको रकेटजस्ता फुस्स उड्छन्
कोही आकाशमै फुट्छन्
कोही जमिनमै बज्रिन्छन् !

बडका भलमन्सा अत्तालिए
ए हैन बाबु, अनि त डर लाग्दैन र ?
भग्गीले हाँस्दै भन्यो-
डर त लाग्छ बाजे
तर, त्योभन्दा ठूलो बम त
साहुको ऋण पो छ !

घर फर्कौंजस्तो लाग्छ कहिलेकाहीं
तर, छोरा-छोरीको स्कुल सम्झिन्छु
साहुको ब्याज सम्झिन्छु
घरको खर्च सम्झिन्छु

त्यसपछि के हुन्छ थाहा छ बाजे ?
बाहिरको बमभन्दा
मनभित्रको चिन्ताले
झन् ठूलो आवाज गर्छ !

बाजे पनि मुस्कुराए-
त्यसो भए बाबु
तिमी त बम होइन,
जीवनसँग जुध्‍न गएका रहेछौ

भग्गीले हाँस्दै टाउको हल्लायो-
हो बाजे
यहाँ त बमसँग होइन
कमाइ नामको युद्ध लड्दैछौं हामी !