नयाँदिल्ली- भारतीय वायुसेनाका विङ कमान्डर अभिनन्दनलाई पक्राउ गर्ने पाकिस्तानी सेनाका अधिकारी तालिबान विरोधी कारवाहीमा मारिएका छन्।
सन् २०१९ मा भारतीय वायुसेनाका विङ कमान्डर अभिनन्दन वर्तमानलाई पक्राउ गर्न केन्द्रीय भूमिका खेलेका पाकिस्तानी सेनाका विशेष सेवा समूह (एसएसजी) का अधिकारी मेजर सइद मोइज अब्बास शाह हालै दक्षिण वजिरिस्तानमा तालिबान आतंककारीहरूसँगको मुठभेडमा मारिएका हुन्।
पाकिस्तानी स्रोतहरूका अनुसार गत २४ जुनमा दक्षिण वजिरिस्तानको साराओघा क्षेत्रमा तेहरिक-ए-तालिबान पाकिस्तान (टीटीपी) विद्रोहीहरू विरुद्धको संयुक्त कारवाहीको क्रममा मेजर सैयद लान्स नाइक जिब्रान उल्लाहसँगै मारिएका थिए। रिपोर्टअनुसार अपरेसनमा ११ आतंककारीहरू मारिएका थिए र अन्य सातजना घाइते भएका थिए।
यो मुठभेड खैबर पख्तुनख्वा प्रान्तस्थित टीटीपीको बलियो गढलाई लक्षित गर्दै गरिएको तीव्र पाकिस्तानी सैन्य अभियानको एक हिस्सा हो, जुन क्षेत्रले निरन्तर आतंकवादी हिंसा भोगिरहेको छ र पाकिस्तानबाट अलग हुन खोजिरहेको छ। जसलाई पाकिस्तान अधिनस्थ खैबर पख्तुनख्वा भनिन्छ।
मेजर सइद संवेदनशील सीमापार र आन्तरिक अपरेसनहरूमा संलग्नताको इतिहास भएका एक उच्च-प्रोफाइल एसएसजी कमान्डो थिए। २७ फेब्रुअरी २०१९ मा भारतीय वायुसेनाका विङ कमान्डर अभिनन्दन वर्तमान सवार जहाजलाई गोली हानी खसालेपछि पाकिस्तानी भूभागभित्र पक्राउ गरिएको थियो। त्यसपछि उनी चिनिएका थिए। मेजर सइदले विङ कमान्डर अभिनन्दनलाई हिरासतमा लिने युनिटको नेतृत्व गरे, जसले गर्दा उनी त्यतिबेला पाकिस्तानी प्रतिष्ठानमा रातारात सेलिब्रेटी बने।
वजिरिस्तानमा भएको अपरेसन टीटीपीसँग पाकिस्तानको बढ्दो द्वन्द्वको एक हिस्सा हो, जुन समूह पहिले यसको रणनीतिक गहिराइका लागि चिनिएको थियो। तर, अहिले पाकिस्तानकै लागि गम्भीर आन्तरिक खतरा बनेको छ।
मेजर सइदजस्ता सम्मानित कमान्डोको मृत्युले पुनरुत्थानशील र राम्रोसँग संगठित तालिबान गुटबाट पाकिस्तानी सेनाले सामना गर्ने चुनौतीहरू सार्वजनिक गरेको छ।
सोही दिन दक्षिण वजिरिस्तान र कुर्रममा धेरै आक्रमणहरूमा १४ पाकिस्तानी सैनिक मारिएको बताइएको छ, जसले पाकिस्तानको आन्तरिक सुरक्षा तयारीमाथि गम्भीर प्रश्न खडा गरेको छ।
भारतको दृष्टिकोणबाट सन् २०१९ को बालाकोट आक्रमणपछिको घटनामा संलग्न एक प्रमुख व्यक्तित्वको मृत्यु सैन्य तनावमा वृद्धिको प्रतीकात्मक घटनाको रूपमा लिइएको छ। यसले पाकिस्तानको पश्चिमी सीमाभित्र चलिरहेको अस्थिरतालाई पनि प्रतिबिम्बित गर्छ, जुन आतंकवादी समूहहरूको सम्बन्धमा रणनीतिक अस्पष्टताको इतिहासले थप तनावपूर्ण बनाएको छ।
यसबाहेक, यो विकासलाई राज्य-प्रायोजित अतिवाद (आतंकवाद) को कमजोरीहरूको सम्झनाका रूपमा पनि हेर्न सकिने भारतीय सैन्य विश्लेषकहरूको दाबी छ। त्यस्ता समूहहरू आफ्ना पूर्व समर्थकहरू विरुद्ध आक्रमणमा तल्लीन देखिएका छन्।